Itadaki Street

Gereviewed voor WII door Dj Super

Review | 06 February 2012 15:26 -

Boom Street of Itadaki Street bestaat al sinds 1991 in Japan en verschijnt pas met deze Nintendo Wii-versie voor het eerst in de rest van de wereld. Het spel haalt duidelijk de mosterd bij het gekende gezelschapspel Monopolie, maar weet er toch enkele aspecten aan toe te voegen waardoor het een heel ander spelverloop kent. Of deze reeks ook bij ons zal aanslaan is de vraag die we met deze review trachten te beantwoorden.

In Boom Street komen twee grote videogamefamilies samen om onderling uit te vechten wie het beste is in het beheren van divers vastgoed op het speelbord en wie het beste kan jongleren met aandelen op de beurs. Aan de ene kant herken je Mario en zijn vrienden en aan de andere kant zie je diverse figuren verschijnen uit de Dragon Quest-franchise van Square Enix. De verschillende speelvelden zullen dan ook toepasselijk een achtergrond of een vorm krijgen die past bij een van beide werelden. Mocht deze diversiteit aan personages je niet interesseren, dan is er nog de mogelijkheid om je Mii in de strijd te gooien.

 

 

We houden het simpel

Bij het aanvatten van het spel krijg je de keuze om aan de slag te gaan met de Easy Rules of de Standard Rules, iets wat een behoorlijke impact heeft op de spelervaring en de tactiek. Bij de Easy Rules zullen er geen aandelen aanwezig zijn. Het is daardoor een ideale gelegenheid om kennis te maken met de basis van Boom Street. Net zoals in het bordspel Monopolie palm je zoveel mogelijk vastgoed in en bouw je hier en daar winkels. Van zodra een andere speler strandt op een van je winkels, kun je incasseren. Er zijn echter geen straten aanwezig bij de Easy Rules (bij Standard Rules zijn er wel districten) die je moet proberen te verzamelen. In de plaats daarvan probeer je zoveel mogelijk winkels naast elkaar te bezitten, omdat ze dan automatisch meer waard worden (bij Standard Rules gebeurt dit bij winkels van hetzelfde district).

Daarna bouw je geen huizen of hotels om de bezoekprijs de hoogte in te jagen, maar investeer je rechtstreeks in de winkel. De hoeveelheid die je kan investeren verschilt van locatie tot locatie, waardoor sommige winkels een interessantere aankoop kunnen zijn dan andere. Niet alleen qua mogelijke opbrengst; ook de locatie heeft een invloed op het succes van ons vastgoed. Het speelbord is immers niet altijd zo ingedeeld dat de spelers braaf in rondjes zullen lopen en zo alle plaatsen zullen bezoeken. Als er dan toch rekening moet worden gehouden met aandelen bij de Standard Rules, dan zullen deze in waarde stijgen of dalen afhankelijk van de activiteit in het district waarvan je aandelen bezit. Deel je bijvoorbeeld aandelen van een concurrent die bijna zijn doel behaald heeft, dan kan je zijn globale waarde laten zakken door je aandelen te verkopen. Daarom dat het bij de Standard Rules meestal interessanter is om eerst aandelen te verzamelen alvorens in de winkels te investeren. Zo genereer je een maximaal rendement.

 

 

Diversiteit aan speelterreinen

In het begin kun je enkel kiezen tussen gethematiseerde borden van Mario of Dragon Quest. Bij elk bord hoort een doelwaarde die je zo snel mogelijk moet bereiken en min of meer een moeilijkheidsgraad. De tegenstanders hebben namelijk allemaal een waardering. Iets wat perfect te verwaarlozen is, omdat de factor 'geluk' een nogal grote impact heeft. Om het bord succesvol af te ronden is het belangrijk dat je minimaal een bepaalde positie haalt. In het begin is een plaats in de top drie belangrijk, maar bij de latere borden telt enkel en alleen de overwinning. Naast deze verschillende startvoorwaarden, heeft het bord ook enkele verrassingen in petto.

Zo moet je naast het kopen en investeren in onroerend goed in Boom Street ook de vier kleuren van een kaartspel verzamelen. Heb je deze alle vier in je bezit, ga je best zo snel mogelijk naar de bank om daar een promotie te verdienen. Samen met deze promotie krijg je ook wat extra financiën toebedeeld. Geld dat je dan kunt aanwenden om verder in je vastgoedimperium te investeren. Naast deze belangrijke vakjes zijn er enkele speciale locaties waarop er een minigame gestart wordt waarmee uiteraard iets te verdienen valt, maar ook te verliezen. Deze minigames zorgen voor een klein beetje afwisseling. Ze zijn echter zo simpel dat het meestal draait om een gokje wagen en hopen dat er een klein extraatje te verdienen valt. Een leuke toevoeging, hoewel het spel gerust zonder had gekund.

Het Bingobord is echter iets helemaal anders. Hier en daar kun je vakjes tegenkomen die leiden naar een bord met verschillende omgedraaide kaarten. Draai je een kaartje om zal er bijna altijd iets interessants gebeuren, positief of negatief. Een aantal voorbeelden zijn dat winkels hun deur sluiten voor een ronde, de prijs van winkels stijgt of daalt (soms permanent), spelers van plaats verwisselen, aandelen van een district worden uitgedeeld (als er met de Standard Rules wordt gespeeld), geld van eigenaar wisselt en er boetes moeten worden betaald. Het is vergelijkbaar met de Kans- en Algemeen Fonds-kaarten uit Monopolie en ze zijn zeer zeker in staat om de tussenstand overhoop te gooien.

Terwijl je probeert aan die voorwaarden te voldoen, krijg je steeds een kleine beloning op het einde van een ronde. Daarvoor is het niet nodig om succesvol te zijn, maar het helpt wel. Deze Stamps zijn een middel om een gepast pak aan te schaffen of een nieuwe beweging aan te leren waarmee je personage met de dobbelstenen gooit. Het is dat typische extraatje dat steeds in dergelijke games is terug te vinden en Boom Street tracht zo de spelers aan te manen om te sparen voor de iets spectaculairdere outfits.

 

 

Een saaie bedoening

Omdat er buiten je eigen beurt niet veel gebeurt, heeft Boom Street jammer genoeg te kampen met een nogal traag spelverloop. Vooral omdat de tegenstanders regelmatig een flauwe opmerking maken. In het begin is dat allemaal nog leuk, maar na verloop van tijd daalt de inspiratie in hun conversatievermogen aanzienlijk. Gelukkig is het mogelijk om in het menu het speeltempo van de computergestuurde tegenstanders danig te verhogen. Toch neemt een rondje doorgaans meer dan een uur van je tijd in beslag. Een tijdspanne waar niet iedereen altijd over beschikt. Hier heeft ontwikkelaar Square Enix gelukkig een oplossing voorzien, want het spel kan op eender welk moment worden opgeslagen om op een later moment verder te worden gezet. Dat is handig voor zij die niet de tijd hebben om een rondje in een ruk af te werken, maar het breekt een beetje de aandacht. Als de pauze nogal lang duurt, zal j in het begin even je draai moeten zoeken voor je terug op weg kan naar de overwinning.

Op het eerste zicht lijken alle speelborden op elkaar. Ze hebben uiteraard allemaal een andere vorm en eventueel speciale gebeurtenissen. Het grootste verschil wordt echter gecreëerd door een gethematiseerde en geanimeerde achtergrond die zich nogal ver onder het speelterrein bevindt. Deze zijn herkenbaar en geïnspireerd door zowel de klassieke games van beide franchises als het iets recentere werk. Enkele daarvan zul je pas te zien krijgen als je in de eerste twaalf borden de gevraagde doelstelling hebt gehaald om daarna de laatste zes borden één voor één vrij te spelen. De leukste daarvan vonden wij de Good Egg Galaxy, bekend uit Super Mario Galaxy, waarin het speelbord zelf ook een 3D-effect bevat.